Uzay istasyonuna her şey (yiyecek, su hatta hava bile) Dünya’dan gelir.
Uzay istasyonunda uzun süre kalan astronotların boyu birkaç santimetre uzar. Dünya’ya dönünce normale döner.
İlk Uzay İstasyonu
Uzay istasyonu fikri ilk olarak Sovyetler Birliği’nde gerçek oldu. Dünya’nın ilk uzay istasyonu Salyut 1 (“Selam” demektir) yeryüzünde yapıldı ve 19 Nisan 1971’de tek parça halinde yörüngeye gönderildi. İlk mürettebat, uzay istasyonuna bir Soyuz uzay aracıyla gitti. Salyut 1, insanlı ilk uzay istasyonuydu. Altı ay çalıştı ve çalıştıktan sonra yörüngede kalamayıp Dünya’ya düştü.
Sovyetler Birliği, Salyut 1’den sonra 8 tane Salyut uzay istasyonu daha yaptı. Ancak bu 8 istasyonun sadece 6’sı başarılı bir şekilde yörüngeye yerleşti ve mürettebatı ağırladı. İkisi fırlatma ya da yörüngeye yerleşme sırasında çıkan sorunlar nedeniyle kullanılamadı. Bu ilk kuşak uzay istasyonları, daha sonra geliştirilecek olan Mir uzay istasyonu için önemli bir temel oluşturdu.
Skylab
Amerika Birleşik Devletleri de uzayda kendi laboratuvarını kurmak istedi. Skylab, ABD’nin 1973’te uzaya fırlattığı tek uzay istasyonuydu. Adı “gökyüzü laboratuvarı” anlamına geliyordu. Skylab; Güneş'i incelemek, uzayda deneyler yapmak ve insanların uzun süreler boyunca uzayda nasıl yaşayacağını anlamak için kullanıldı. Üç astronot ekibinin burada görev yapmasının ardından 1979’da Dünya atmosferine geri düşmesiyle görevini noktaladı.
Barışın ve Bilimin İstasyonu: Mir
Mir, Rusça’da “barış” ve “dünya” anlamlarına gelir. Bu uzay istasyonu, 1986’da uzaya gönderildi ve uzayda en uzun süre kalan insanlı istasyon olma rekorunu kırdı. Mir’de değişik ülkelerin astronotları bir araya geldi. Bu girişimler, uluslararası uzay iş birliğinin ilk büyük adımları oldu. Mir’in modüler bir yapısı vardı ve her bir modülü ayrı ayrı uzaya gönderilerek orada birleştirildi. Bilim insanları, uzayda ilk kez bu istasyonda bitki yetiştirdi. Mir, 2001 yılında görevini tamamlayarak kontrollü bir şekilde okyanusa düşürüldü.
Uluslararası Uzay İstasyonu (UUİ)
Görsel kaynağı: NASA
Tiangong
