En Yavaş Hayvanlar
Tembel hayvan
Yavaş hareket eden hayvanlar denince akla ilk gelen tabii ki tembel hayvandır. Tembel hayvan, Orta ve Güney Amerika'nın tropikal yağmur ormanlarında yaşar. Genellikle ağaç yaprakları, dalları ve tomurcuklarıyla beslenir. Bu besinler çok az enerji içerir. Günde ortalama 15-20 saat uyur ve nadiren ağaçlardan iner. Hızı saatte yalnızca 0,25 kilometre (250 metre) kadardır.
Salyangoz
Yavaş hareket eden hayvanlar denince akla gelen bir başka hayvan da salyangozdur. Salyangozlar, neredeyse bütün kıtalardaki kara parçalarının yanı sıra tatlı ve tuzlu sularda da bulunurlar. Çoğunlukla yapraklar, yosunlar, mantarlar ve çürüyen organik maddelerle beslenirler. Genellikle saatte 0,048 kilometre (48 metre) hızla hareket ederler. Bedenlerinden salgıladıkları mukus sayesinde rahatça, kayarak ilerlerler.
Yavaş loris
Tek zehirli primat türü olarak, Güneydoğu Asya yağmur ormanlarında yaşar. Böcek ve küçük hayvanlarla beslenir. Kollarını yavaşça hareket ettirerek ağaçtan ağaca geçer. Zehirli tükürüğü ve dirsek bezleriyle kendini savunur. Gececil bir hayvandır ve yavaşlığı dikkatli hareket etmesine yardım eder. Yırtıcı hayvanlar onu kolay fark edemez.
Koala
Avustralya’nın doğu ve güneydoğu kıyılarındaki okaliptüs ormanlarında yaşayan koalalar Avustralya’nın simgelerinden biridir. Neredeyse yalnızca okaliptüs yaprakları yer. Bu yapraklar çok az besin değeri taşır ve sindirimi de zordur. Günde 18-22 saat uyur. Yavaş hareket etmesi, okaliptüs yapraklarının düşük besin değerinden kaynaklanan enerji tasarrufu stratejisidir.
Galapagos dev kaplumbağası
Adından da anlaşılacağı üzere, Büyük Okyanus’taki Galapagos Adaları’nda yaşar. Hatta oraya özgü bir hayvandır. Genellikle otlar, kaktüsler, meyveler ve başka bitkilerle beslenir. Yeryüzündeki en büyük kara kaplumbağasıdır. Ağırlığı 400 kilograma, boyu 1,8 metreye ulaşabilir. Ortalama hızı saatte 0,27 kilometredir (270 metre). Yüz yıldan uzun yaşayabilir; günümüzde bazılarının yaşı 150’yi de geçmiştir.
Denizatı
Bütün tropikal ve ılıman kıyı sularında, mercan resiflerinde ve deniz otu yataklarında bulunurlar. Karidesler gibi küçük kabuklular ve planktonlarla beslenirler. Dik duruşlu yüzgeçli balıklardır. Saatte yalnızca 0,008 kilometre (8 metre) hızla ilerlerler; çünkü yüzme yetenekleri zayıftır ve küçük sırt yüzgeçleriyle zar zor ilerlerler. Kuyruklarını deniz bitkilerine tutunmak için kullanırlar.
Denizyıldızı
Denizyıldızları bütün okyanuslarda, gelgit havuzlarından okyanusların derinliklerine kadar her yerde yaşarlar. İstiridye, midye, salyangoz ve başka küçük deniz canlılarıyla beslenirler. Hızları saatte 0,016 kilometreyi (16 metre) geçmez. Kollarından birini kaybettiklerinde onu yenileyebilirler.
Denizanası
Bazı türleri okyanusların derinliklerinde yüzer. Genellikle saydam ve jelatinimsi yapıda olurlar. Kendilerini akıntılara bırakır ve yavaşça sürüklenirler. Yırtıcı hayvanları dokunaçlarındaki zehirli maddelerle etkisiz hale getirirler. Milyonlarca yıldır denizlerde yaşamaktadırlar.
Geçmişin yavaş hayvanları
Dev tembel hayvan (Megatheryum)
Pleyistosen devrinde, (yaklaşık 2,5 milyon yıl önce ile 10.000 yıl öncesi arasında), Güney Amerika’da yaşayan otçul bir hayvandı. Yapraklar, otlar ve dallarla beslenirdi. Bugün olduğu gibi ağaçta değil, yerde yaşayan dev bir memeliydi ve yaklaşık olarak bir kamyon büyüklüğündeydi. Boyu 6 metreyi bulabilir ve bir fil kadar ağır olabilirdi. Çok yavaş hareket eden, ağır cüsseli bir hayvandı.
Gliptodon
Pleyistosen devrinde Güney Amerika’da yaşadı. Otçuldu. Yaklaşık küçük bir otomobil büyüklüğünde, ağır zırhlı bir memeliydi. Bedenini saran sert, kemikli bir kabuğu vardı. Bu ağır zırh nedeniyle hızı çok düşüktü; ancak bir kaplumbağa kadar hızlı hareket edebilirdi.
Moa kuşu
Yeni Zelanda’ya özgü, çok büyük bir kuştu. Soyu yaklaşık 1400’lü yıllarda tükendi. Otçul ve uçamayan devasa bir kuştu. Otlar, tohumlar, dallar ve meyvelerle beslenirdi. Bazılarının boyu 3,6 metreye ve ağırlığı da 230 kiloya ulaşırdı. Bacakları güçlü olmasına rağmen hızlı değildi ve genellikle yavaşça otlayarak ilerlerdi.
Görsel kaynağı: Wikipedia