Keskindiş dağın tepesinde yaşayan, çok yaşlı bir ejderhaydı. Arkadaşı Max, her pazartesi ziyaretine giderdi. Bir gün telefon çaldı. Arayan Max’ın arkadaşı Kiki’ydi. Kiki, “Acil durum!” dedi endişeyle. Sonra da heyecanla “Altınkuyruk hastalandı! Hemen gelip bana yardım edin lütfen.” dedi. Ejderha Altınkuyruk da Kiki’nin arkadaşıydı. Keskindiş de, “Ejderhalar hep birbirilerinin yardımına koşar. Hemen geliyoruz” dedi. Hemen yola çıkmaya hazırlandı. Max de onunla gidecekti.

Keskindiş, uçabildiği kadar hızlı uçtu. Kanatları gecenin içinde gürültüyle açılıp kapanıyordu. Sonunda kente vardılar. Ejderha Parkı, kentin merkezindeydi. Altınkuyruk, ejderha heykellerinin arasında kıpırdamadan duruyordu. Keskindiş, kaygılı gözlerle Altınkuyruk’a baktı ve “Sanırım ona neyin iyi geleceğini biliyorum. Bazı bitkiler, deniz kabukları, kristaller ve mavi bir tüy gerekecek.” dedi. Keskindiş hızla yerinden fırladı. Max de peşinden… Kiki, Altınkuyruk için saklanacak bir yer aradı. “Kımıldama!” diye fısıldadı.