Kar taneleri, saydam buz kristallerinden oluşur. Bu kristaller, gelen ışığı her yönde yansıttıklarından bize beyaz renkte görünürler. Yani, pamuk gibi gördüğümüz o kar manzarası aslında hiçbir zaman beyaz değildi!
Her kar kristalinin merkezinde, çıplak gözle göremediğimiz minik bir parça toz, kurum ya da polen bulunur. Havadaki su buharı önce sıvılaşır, sonra su molekülleri bu minik parçacığın çevresine tutunarak donar ve kar kristalinin temelini oluşturur. Sonra kristal büyür, kolları oluşur ve o çok popüler eşi bulunmayan altıgen şekiller ortaya çıkar.
Dünya, Güneş’in çevresinde tam bir daire değil, elips şeklinde bir yörüngede döner. Dünya, Güneş’e en yakın konumlarından geçerken, Kuzey Yarımküre’de kış yaşanır. Bunun nedeni, Dünya’nın eksen eğikliğidir; yani Güneş ışınlarının daha eğik açıyla yere düşmesi ve enerjiyi daha geniş alana yaymasıdır.
Kar yağdığında etrafın neden sessizleştiğini hiç merak ettiniz mi? Çünkü kar, doğadaki en iyi ses yutucu malzemelerden biridir ve karın içindeki boşluklar (ses dalgalarını) emer.
Soğuk hava, burnumuzdaki reseptörleri daha çok uyarır. Bu nedenle kışın havayı “daha keskin” koklarız.
