Tozlaşmayı Sağlayan Hayvanlar
Doğada Tozlaşma Nasıl Gerçekleşir?
Tozlaşmayı Sağlayan Başlıca Hayvanlar

Arı
Tozlaşma denince akla gelen ilk ve en çalışkan kuryeler kesinlikle bal arılarıdır. Bir arı, kovanına yiyecek toplamak için gün boyunca binlerce çiçeği ziyaret eder. Bu sırada çiçeklere sürtündükçe gövdesindeki minik tüylere milyonlarca polen yapışır. Arı, tatlı nektarı emmek için bir sonraki çiçeğe konduğunda, bacaklarındaki ve gövdesindeki bu polenler yeni çiçeğin dişi organına dökülür. Arıların bu bitmek bilmeyen çalışkanlığı, çiçeklerin çoğalmasına yardımcı olduğu gibi hem kovanlarının hem de bizim hayatımıza gıda açısından da önemli katkılar sağlar.

Kelebek
Rengarenk kanatlarıyla bahçeleri süsleyen kelebekler, doğanın en zarif tozlaşma kuryelerinden biridir. Kelebeklerin ağız yapıları kıvrık bir pipet gibi çalışan uzun bir hortum şeklindedir. Bu sayede, oldukça küçük boyuttaki çiçeklerin merkezlerindeki özlere bile rahatça ulaşırlar. Çiçeğin üzerine konduklarında, uzun bacakları ve narin gövdeleri polenlere değer. Arılar kadar kararlı ve sistemli çalışmasalar da gün boyunca çok uzun mesafeler uçtukları için bitkilerin tozlaşmasını sağlamada çok başarılıdırlar.
Arılar ve kelebeklerin haricinde sinekler, pireler, uğur böcekleri ve karıncalar gibi yüzlerce başka böcek türü de bitkilerin tozlaşmasını sağlar.

Güve
Genellikle gündüz saatlerini yaprakların altında geçiren güveler, hava karardığında doğanın gece kuryeleri olarak işe koyulurlar. Gece açan çiçekler genellikle soluk renkli (beyaz veya sarı) olur; çünkü bu renkler karanlıkta Ay ışığını daha iyi yansıtır. Güveler, bu çiçeklerin havaya saldığı güçlü ve çekici kokuları izleyerek yollarını bulurlar. Çiçeğin çevresinde uçarken ya da üzerine konduklarında kanatlarına ve bacaklarına polen bulaşır. Onlar da bu polenleri gittikleri bir sonraki çiçeğe aktarırlar.

Sinekkuşu
Dünyanın en küçük kuşları olan sinekkuşları, saniyede onlarca kez kanat çırparak havada asılı kalabilen eşsiz canlılardır. Genellikle parlak kırmızı ya da turuncu renkli ve şekilleri tüpü andıran, derin çiçekleri çok severler; çünkü bu çiçeklerin dibinde bolca nektar bulunur. Sinekkuşu uzun ve ince gagasını çiçeğin derinliklerine daldırıp tatlı özü içerken çiçeğin polenleri kuşun alnına ve gagasına güzelce yapışır. Kuş bir başka çiçeğe uçtuğunda polenleri de beraberinde götürür.

Meyve Yarasası
Gece yaşamını seven bazı bitkiler de polenlerini taşıtmak için gece ortaya çıkan yarasaları kullanır. Özellikle tropikal bölgelerde ve çöllerde yaşayan meyve yarasaları, geceleri açan kocaman, beyaz ve güçlü kokulu çiçeklerin kokusunu kilometrelerce uzaktan alabilir. Yarasa, çiçeğin özünü içmek için uzandığında, yüzü ve tüylü gövdesi tümüyle polenle kaplanır. Gecenin karanlığında ağaçtan ağaca uçarlar ve hiç farkında olmadan tropikal meyvelerin ve dev kaktüslerin çoğalmasını sağlarlar.

Lemur
Madagaskar’da yaşayan endemik türdeki “Gezgin ağacı”nın tozlaşmasını da dünyanın en büyük tozlaştırıcısı olan lemurlar yapar. Bu ağacın çiçekleri o kadar sert ve büyüktür ki onları açmaya yalnızca lemurların güçlü elleri yeter. Lemur, çiçeğin sert yapraklarını elleriyle aralayıp içindeki tatlı özü yalarken uzun tüylü burnu ve yüzü tümüyle polenle kaplanır. Ağaçtan ağaca zıplarken bu polenleri taşır ve devasa bitkinin üremesine yardım eder.
Bir Başka (Akıllıca) Yöntem
Tozlaşma, hem doğa hem de tarım için yaşamsal önemde bir süreçtir. Bu sürecin bir parçası olan çeşitli hayvan türleri, dünya üzerindeki bitki yaşamını destekleyerek biyoçeşitliliğin korunmasında önemli bir rol oynar. Bu nedenle tozlaşmayı sağlayan hayvanların korunması, sürdürülebilir çevre politikalarının vazgeçilmez bir parçasıdır.
